ภาษา
ผลจากการที่ประเทศไทยได้ยื่นสัตยาบันสารเข้าร่วมเป็นภาคีความตกลงปารีส (Paris Agreement) เมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2559 รวมถึงการยื่นข้อเสนอการมีส่วนร่วมของประเทศไทยในการแก้ไขปัญหาการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ (Nationally Determined Contribution: NDC) โดยกำหนดเป้าหมายการลดก๊าซเรือนกระจกร้อยละ 20–25 จากทุกภาคส่วน (Economy-wide) ภายในปี พ.ศ. 2573 (ค.ศ. 2030) โดยข้อกำหนดภายใต้ความตกลงปารีส ใน Article 4 ได้กำหนดให้ประเทศภาคีต่าง ๆ ร่วมกันตั้งเป้าหมายที่จะมุ่งสู่การปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับสูงสุดของโลก (Global Peaking of Greenhouse Gas Emissions) โดยเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อที่จะบรรลุวัตถุประสงค์ในการควบคุมการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกในระยะยาว โดยต้องควบคุมระดับการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกให้ต่ากว่า 2 องศาเซลเซียส และมีความมุ่งหมายที่จะควบคุมระดับการเพิ่มขึ้นของอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกให้ไม่เกิน 1.5 องศาเซลเซียส เมื่อเทียบกับระดับอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกก่อนยุคอุตสาหกรรม (Pre-Industrial Levels) ภายในปี พ.ศ. 2643 (ค.ศ. 2100)
ผลการประชุมจาก COP24 เมื่อวันที่ 2–14 ธันวาคม พ.ศ. 2561 ณ เมืองคาโตวิช ประเทศโปแลนด์ ที่เรียกว่า “PARIS RULEBOOK” มีใจความสำคัญของการเจรจาที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานลดก๊าซเรือนกระจกภายใต้ NDC เพื่อให้บรรลุเป้าหมายการควบคุมอุณหภูมิเฉลี่ยของโลกภายใต้ Paris Agreement โดยภาคีสมาชิกมีความตกลงด้านการพัฒนาข้อกาหนดเป้าหมายระยะยาวในการลดก๊าซเรือนกระจก การปรับตัว และการเงิน รวมถึงการพัฒนารูปแบบการรายงานและความโปร่งใสของกระบวนการทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ประเด็นการเพิ่มความพยายามในการตอบสนองต่อการยอมรับการค้นพบทางวิทยาศาสตร์ของรายงาน IPCC 1.5 องศาเซลเซียส รวมถึงการพัฒนาและส่งเสริมกลไกตลาดคาร์บอนภาคสมัครใจเป็นประเด็นที่ค่อนข้างมีความตื่นตัวเป็นอย่างยิ่งในระดับนานาชาติและคาดว่าจะเป็นแนวทางการเจรจาใน การประชุม COP25 ที่จะเกิดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2562 (ค.ศ. 2019) ณ ประเทศชิลี ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนาความตกลงที่จะเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงได้ยากในอนาคต
ดังนั้น เพื่อเป็นการเตรียมความพร้อมสำหรับประเทศไทย การพัฒนาและศึกษาแนวทางการจัดทำภาพฉายประกอบกับการพัฒนาองค์ประกอบที่ใช้สำหรับการจัดทำภาพฉายการปล่อยก๊าซเรือนกระจกของประเทศ รวมทั้งการศึกษาแนวทางการกำหนดนโยบายทางตรงและทางอ้อมที่เกี่ยวข้องกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศจึงมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการจัดทำข้อเสนอ NDC ฉบับถัดไป ไม่เพียงแต่จะทำให้ทราบถึงองค์ประกอบที่ใช้สาหรับการจัดทำภาพฉายการปล่อยก๊าซเรือนกระจก แต่ยังสามารถนำมาใช้ในการกำหนดทิศทางการดำเนินนโยบายด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศเพื่อบรรลุเป้าหมายการควบคุมอุณหภูมิเฉลี่ยของโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งจะช่วยทำให้สามารถคาดการณ์ปริมาณการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับสูงสุดของประเทศ และช่วงเวลาที่เหมาะสมสำหรับการปล่อยก๊าซเรือนกระจกในระดับสูงสุดของประเทศในอนาคต ซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานด้านการจัดการก๊าซเรือนกระจกของประเทศยังสามารถใช้อ้างอิงและต่อยอดแนวทางการกำหนดนโยบายด้านการลดก๊าซเรือนกระจกของประเทศให้มี ความสอดคล้องไปในทิศทางเดียวกันและสามารถบูรณาการนโยบายร่วมกันระหว่างหน่วยงาน รวมทั้งทำให้สามารถเชื่อมโยงนโยบายด้านการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ ระหว่างนโยบายระดับสาขา (Sectoral-Based) และระดับประเทศ (National-Based) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ดาวโหลดรายงานบทสรุปผู้บริหาร
